UWAGA - przeglądarka ma wyłączoną obsługą JAVASCRIPT

Do prawidłowego działania strony, niezbędna jest włączona obsługa JAVASCRIPT w przeglądarce.

Kozacy


Armia kozacka składa się w rzeczywistości z dwóch zasadniczych członów: doświadczonych, dobrze uzbrojonych i zdyscyplinowanych mołojców oraz mas bitnego ale nieposłusznego i łatwo wpadającego w panikę pospólstwa – czerni kozackiej. Mówiąc o armii kozackiej należy podkreślić w szczególności, iż działała ona zawsze w oparciu o tabor – ogromna masa wozów konnych najeżonych armatami i bronią palną stanowiąca swego rodzaju ruchomą twierdzę. Zza osłony wozów kozacka piechota dysponująca imponującą siłą ognia bez problemów była sobie w stanie poradzić z każdym nieomalże przeciwnikiem. Nie straszna więc kozakom polska czy turecka jazda. Jedynym przeciwnikiem z jakim musieli się liczyć to piechota typu zachodniego wspierana działami – gdyż ta przewyższała kozaków siłą ognia. Czerń kozacka stanowiła zawsze niewiadomą – raz biła się z poświeceniem i do ostatniego żołnierza innym znów razem pierzchała na widok przeciwnika siejąc panikę i dezorganizację w szeregach mołojców. Watahy czerni są trudne w dowodzeniu i praktycznie nie nadają się do manewrowania na polu bitwy. Z drugiej jednak strony sama liczebność czerni może w sprzyjających dla niej warunkach stanowić o jej ogromnym potencjale bojowym. Sami kozaccy mołojcy to w przytłaczającej większości piechota. Kawaleria stanowiła niewielki odsetek kozackiej armii. O ile kozacka piechota uważana była zgodnie przez wrogów i sojuszników za jedną z najlepszych piechot na świecie o tyle kozacka jazda miała opinię formacji nadającej się jedynie do działań osłonowych i rozpoznawczych. Roty mołojców dysponują dużą ilością broni palnej, są ostrzelane i składają się z weteranów licznych kampanii (szczególnie mołojcy rejestrowi) mogą więc skutecznie działać w każdej sytuacji. Brak kawalerii odbija się jednak na taktyce Kozaków opartej głównie na bliskiej współpracy z bardzo powolnym taborem. Oznacza to, że Kozacy będą zwykle siłą rzeczy stroną broniącą się i ze względu na braki w jeździe będą narażeni na to, że szybszy i bardziej zwrotny przeciwnik zdoła się lepiej przygotować do walki jeszcze przed samą bitwą. Podsumowując należy stwierdzić, iż nie jest to armia dla osób preferujących szybki i agresywny sposób gry. Konieczność współpracy najwartościowszych jednostek z nieruchawym taborem oraz watahami trudnej do kontrolowania czerni zmusza dowodzących tą armią do cierpliwości i ostrożności.

 

POWRÓT